gül yüzlü bir yare asuman sundum
efsunlanır, beni beğenir sandım
yeleğimi, ceketimi kuşandım

durakları mekân yaptım, gelmedi
vallahi kimse böyle sevilmedi...

avuçlarımda kıpkızıl bir gurup
bulutlara şekil verdim oturup
düşlerine teslim ettim götürüp

bir kez olsun işve yapıp gülmedi
vallahi kimse böyle sevilmedi...

kâbus gördüm, hayra yordum düşümü
yiğitlenip açıverdim döşümü
meğer hazırlamış soğuk duşumu

ıslandım da kurulayıp silmedi
vallahi kimse böyle sevilmedi...

sultanım, nazın aşık usandırır
şair eder, nice söz döşendirir
hicvetmeye görsün; hane söndürür

kadir, kıymet, vefa nedir bilmedi
vallahi kimse böyle sevilmedi...

kara kara düşünürken, bir ışık
yanıverdi: gördüğüm yüz, yılışık!
besbelli; aşık üzmeye alışık

değiştim aniden, içim almadı
ilk kez yüreğimde aşk çoğalmadı!..


18.03.2009
Güdül / Ankara